Temat: Rady Anastazji w Praktyce- rozwój duchowy na łonie natury:)

Witam, chciałabym podzielić się z wami pewnym doświadczeniem. Zachęcam każdego do podobnej próby. Każdego oczywiście, kto zainteresowany jest własnym duchowym rozwojem.
Dziś po ukończeniu pracy na mojej grządce połozyłam się na trawie. Cisza, spokój, każdy dźwięk dobiegający do mych uszu to dźwięk otaczającej przyrody. Nic nadto. Początkowo trawa może nie wydaje się idealnym podłożem.. tu sie wbija, tam kłuje, niemniej jednak przestałam skupiac sie na tych odczuciach i pozwoliłam swojemu umysłowi by swobodnie "osiadł", zanurzył sie w głebię dobiegających dźwięków. Po jakimś czasie umysł zaczyna się znajdować, gdzieś między świadomością a ponadświadomością...a może jeszcze gdzieś indziej..ale na pewno bliżej Światłości- Boga. Można otworzyć oczy...obrazy są niby normalne ale umysł całkiem inaczej je pojmuje. Na Ziemię zaczynamy spoglądać z czułościa, jak na Najukochańsza Matkę, wszystko co naturalne jest jej częścią. także my. Kochamy siebie, bo jestesmy doskonali, kochamy otaczająca nas przyrode bo jest dziełem Boga, także doskonałością stworzona w porywie Natchnienia... Nasz wzrok ogrzewa Ziemię...Miłością. Gdy jeszcze bardziej sie na tym uczuciu skupimy otwierają sie dla nas jeszcze szersze wrota. Wrota do zrozumienia czym jest Boskie Marzenie (o którym mówiła Anastazja, w ksiązkach autorstwa W. Megre)... Gdy już zrozumiemy, jak wielka siła Miłości stworzyła ten świat, nie mamy ochoty, na nic innego jak tylko Tworzenie! Pojawia sie przemożna chęć modelowania obrazów. Naszych Śiwetlistych marzeń, które spełnią się! Nagle trawa zaczyna być najwygodniejszym łożem, robaczek, który na nas siedzi nie jest darmozjadem, dziekujemy mu że byc może przyczynił się do naszego lepszego samopoczucia. Nagle pojawia się zrozumienie. Tu jest nasz dom- tu na tej trawie, przy własnej grządce. Nigdzie indziej, nie wśrod okalanego betonem świata. Wracajmy...wracajmy do prawdziwego domu a świat będzie piękny:)
Ja także tworzyłam w porywie natchnienia, mam nadzieję, że to odczujecie i obudzi się Wasze Serce... rozwijajcie się!

Anumiel (01-02-2009), Bluebell (03-11-2009), Kaszub (14-04-2009)

Brzmi wspaniale, kiedy tylko przyjdzie wiosna i świat się zazieleni, spróbuję.

Jeszcze nie próbowałam tego odczuć na własnej skórze,ale kiedyś z pewnością. Czym innym jest wszak leżenie na wznak,ale jakże może być fascynujące odczuwanie ziemi,wsłuchiwanie się w odgłosy,patrzenie w rozgwieżdzone niebo...