http://www.ezoforum.pl/ pl Wed, 08 Sep 2010 01:04:25 GMT vBulletin 60 http://www.ezoforum.pl/images/misc/rss.png http://www.ezoforum.pl/ http://www.ezoforum.pl/ogolnie-o-rozwoju-duchowym/33650-problem.html Sun, 29 Aug 2010 10:16:46 GMT Mam pewnien mały problem . Poznałam sie z pewnym kolegą na pewnym forum, zaprzyjaźniliźmy sie, ale tutaj jest jedno małe ale jesteśmy bardzo do... Mam pewnien mały problem . Poznałam sie z pewnym kolegą na pewnym forum, zaprzyjaźniliźmy sie, ale tutaj jest jedno małe ale jesteśmy bardzo do siebie podobni . Myślimy tak samo, zainteresowania takie same, charaktery takie same, zachowanie tez, nawet kolor oczu cie zgadza , Tiki nerwowe tez mamy takie same, Sposób ubrania , muzyka, Ruchy bezwarunkowe i postawa, kolor włosów tez , są tylko bardzo małe różnice . Dodam tez że on jest chłopakiem , a jak jak widac po nicku dziewczyną ... Chcemy to rozwiązać .. Czy może pochodzimy z jednej duszy ? Czy może w poprzednim w cieleniu był to mój brat ?? Jeśli ktoś wie niech podzieli sie z nami tą wiedzą .. Jeszcze jedno on mieszka w Szczecinie a ja w Czestochowie . Co to może być ?? No i oczywiście nie jesteśmy w żadnym zwiąsku emocjonalnym .. Także z niecierpliwością czekam na komentarze ]]> Ogólnie o rozwoju duchowym Monika317 http://www.ezoforum.pl/ogolnie-o-rozwoju-duchowym/33650-problem.html http://www.ezoforum.pl/ogolnie-o-rozwoju-duchowym/33587-raj-miejscem-czy-stanem-ducha-zapraszam.html Fri, 27 Aug 2010 14:45:50 GMT *Człowiek rodzi się z tendencjami, Ja szufladkuje na dwa podtypy:* - *tendencja pierwsza*; do bycia czystym, do wzniosłych uczuć, chęci pomocy,... Człowiek rodzi się z tendencjami, Ja szufladkuje na dwa podtypy:

- tendencja pierwsza; do bycia czystym, do wzniosłych uczuć, chęci pomocy, bycia bezinteresownie dobrym dla innych,
- tendencja druga; do bycia zapatrzonym w siebie, do bycia egoistą, do grzechu, dążeniu do przyjemności.

Czym się charakteryzują:

-Tendencja pierwsza- Człowiek pochłonięty tym stanem jest szczęśliwy. Dlaczego ? Ponieważ jego czystość jest niezakłucona wszelkimi wytworami jego bujnego Ego.
Nie skupia swojej uwagi na przyjemnościach,
rzeczach materialnych, zachciankach, czy nie potrzebnych szeroko pojmując chwestiach. Taki człowiek cieszy się chwilą. Żyje skromnie, nie dąży do władzy. Radość sprawia mu proste życie.
Czerpie szczęście z każdej chwili.
Taki człowiek dostrzega piękno natury. Każde stworzonko traktuje jak coś niesamowitego. Żyje w zgodzie z naturą, bierze od niej i daje również coś w zamian. Kocha i jest kochanym,
ufa i jemu także jest zaufane.
Człowiek wie że żyje

Czy tym stanem możemy nazwać "Biblijny Raj" ?



-Tendencja druga - Człowiek zapatrzony jest w siebie. Swoją uwagę skupia na przyjemnościach. Dla niego liczy się głównie " JA "
i to co Ja mam. Oczywiście miewa przebłyski dobroduszności, ale czy jak by go postawić przed wyborem Ja czy Oni, to co wybierze ? Pomysli dlaczego ja mam nie mieć jak oni mają ?
Taki człowiek jest zazdrosny.
Z zazdrości rodzi się chytrość. Człowiek zaczyna kombinować. Kombinować co by zrobić aby on odniósł korzyść. Co zrobić aby sobie zadośćuczynić a temu na kogo jestem zły dopiepszyć.
Co go irytuje w drugim człowieku ?
To czego on nie ma. Rzeczy materialne, zachowania które on też chciałby mieć, uroda, itd. Czy takiemu człowiekowi można ufać ?

Co człowiek musi zrobić aby uzyskać ten stan ?

Otuż nie wiele. Człowiek raz zaznając przyjemności " Ewa która zrywa jabłko " Zapamięta ten stan i będzie dążyć do tego znowu. Jedna przyjemność rodzi następną.
Bo przecież dlaczego miała bym nie zjeść
drugiego jabłka skoro jest takie smaczne.
I chociaż Adam prosi i błaga, Ewa mówi:
Nie teraz Adamie. Jem jabłko.
Człowiek wtedy już nie skupia uwagi na czystości ducha. Ta czystość powoli się zatraca ponieważ z czasem jest zalewana natłokiem swoich przyjemności poprzez które czystość,
nie jest w stanie już się przebić.
Człowiek już regularnie będzie dokonywał wyboru. I Ewa za każdym razem zerwie jabłko, ponieważ już nie widzi w tym nic złego. I w ten sposób człowiek rezygnuje z raju jakim było wcześniejsze,
beztroskie,
tak proste i zarazem tak fascynujące życie. Człowiek teraz już będzie cały czas dążył do tego aby jemu było lepiej. Przez niego będzie przemawiać tendencja druga.

Jak z tendencji drugiej przejść spowrotem w pierwszą ?
Właśnie... Człowiek chociaż jakby się nie starał, i jakby się już nie oczyścił ze swoich sztucznych, niepotrzebnych pragnień i jakby się nie wyzbywał egoistycznych myśli, Człowiek już nigdy nie osiągnie
tego stanu ducha
który miał wcześniej ponieważ będzie w nim pamięć tego soczystego jabłka którego kiedyś zasmakował.Podświadomie będzie pamiętał i tęsknił. Człowiek na zawsze utracił swój raj.

Jasnowidzący niemowlę widzi w kolorach śnieżnobiałych. Niezakłuconych przez system. Z czasem niemowlę przybiera inne kolory.
Czy możemy Adamem nazwać tendencje pierwszą ?
A Ewe tendencją drugą ?

Każdy z nas ma w sobie Adama i Ewę. Przez każdego z nas najpierw przemawia Adam a następnie Ewa, gdyż każdy z nas prędzej czy później zazna tendencji drugiej

Jak do tego się ma "grzech pierworodny" ? A właśnie tak że każdy z nas jest skazany na zaznanie ciemnej strony. W mniejszym lub w większym stopniu.

Biblia opisuje raj obrazując Adama i Ewę. Ludzie uważają że to się faktycznie wydażyło i nie słuchają innych kiedy mówią że to może mieć znaczenie metaforyczne.

Moim zdaniem biblia historią o Raju, opisuje to co się dzieje w każdym z nas. To co się dzieje w naszej psychice i jak człowiek postępuje. Ma to głębsze znaczenie gdyż pozwala zrozumieć.
Aby zrozumieć trzeba słuchać.

Według mnie Sytuacja z biblijnego raju nie miała miejsca fizycznie.
Ale nie mówie że jest nie prawdziwa.

Zapraszam do polemiki ;) ]]> Ogólnie o rozwoju duchowym Sinksu http://www.ezoforum.pl/ogolnie-o-rozwoju-duchowym/33587-raj-miejscem-czy-stanem-ducha-zapraszam.html http://www.ezoforum.pl/ogolnie-o-rozwoju-duchowym/33287-aewiczenie-3-go-oka.html Fri, 20 Aug 2010 22:26:25 GMT Ćwiczenie Oka Umysłu To ćwiczenie jest bardzo pomocne by opanować zdolności niezbędne przy wizualizacjach oraz projekcjach. Poświęć trochę czasu, i... Ćwiczenie Oka Umysłu
To ćwiczenie jest bardzo pomocne by opanować zdolności niezbędne przy wizualizacjach oraz projekcjach.
Poświęć trochę czasu, i przekształć każdy z poniższych zapisów w wyobrażenie. Cofnij się i ponów to za kilka tygodni, a potem znów za kilka tygodni, obserwując różnicę i odmienności jakie dostrzeżesz. Zauważ różnicę gdy widzisz rzeczy - wewnętrznie lub zewnętrznie po tym jak wykonasz to ćwiczenie.
Zacznijmy więc, dobrze ?
Skup się na tym co odczuwasz i (zobacz, poczuj, skosztuj, odczuj, lub usłysz ) poprzez swe oko umysły następujące wyrazy:

• twarz członka rodziny
• koń w galopie
• pączek kwiatu róży
• twoja sypialnia
• sygnalizacja drogowa
• dźwięk deszczy uderzającego w dach głos przyjaciela dzieci śmiejące podczas gry
• dotyk miękkiego futra swędzenie delikatny powiew twarzy na twej twarzy
• czucie mięśni podczas biegu kopnięcie puszki rysowanie okręgu na papierze
• smak cytryny pasty do zębów kawałka ziemniaka
• zapach smażonego boczku zapach gardeni zapach potu
• odczucie głodu kaszel przebudzanie się (pobudka)
• kamień rzucony do stawu, który tworzy na powierzchni wody fale rozszerzające się na zewnątrz
• ten tekst lub papier lecący wysoko ku granatowemu niebu by ostatecznie zniknąć w oddali
• twój but powoli poruszający się osobno i każda jego część dryfująca daleko w przestrzeni ...
• pomarańczę krajaną na pięć równych części zaś jej części będące w trzech różnych wzorkach.
Yoga Hatha
Hatha joge zacząłem ćwiczyć chodząc na pływanie. Ćwiczenia ( HA - słońce THA - księżyc ) jogi oprócz statycznych ćwiczeń to kontrolowany oddech który mi pozwolił przepłynąć przeszło 50 metrów pod wodą. Po nauczeniu się oddechu zacząłem ćwiczyć kontrolę pracy serca. Wygląda to tak, że odczuwa się skurcz serca i pompowanie krwi do głowy , rąk i nóg (w takiej kolejności). Jak się opanuje duży krwioobieg to ćwiczy się mały czyli płuca, organy wewnętrzne. Ćwicząc w ten sposób można zmniejszyć szybkość oddychania i szybkość tętna. Po osiągnięciu odczuwania dużego i małego krwioobiegu człowiek zaczyna odczuwać prądy i energie które może kierować w dowolne miejsce organizmu i po pewnym czasie zaczyna się odczuwać pustkę w sobie. Jest tylko jedna wielka energia w całym ciele i wtedy można się wznieść. Ja lewitowałem około pół metra nad tapczanem, czas przestał istnieć to nie wiem jak długo tak wisiałem. Bardzo przyjemne odczucie chociaż po lewitacji byłem strasznie wyczerpany. Udało mi się tak raz konkretnie lewitować i mimo prób tak wyraźnego lewitowania nie doświadczyłem ze względu na duże wyczerpanie w czasie prób.
Chociaż do lewitacji nie namawiam bo osiągnięcie tego stanu jest wyczerpujące to proponuję poćwiczyć odczuwanie krwioobiegu i odczucie w danej chwili TU I TERAZ jak TWOJE SERCE pompuje krew po twoim organizmie.
Trataka- reflektor w Twoich oczach.
Hinduscy jogini wynaleźli tratakę - ćwiczenia wzroku. Polegają one na wykształceniu umiejętności całkowitego przykucia uwagi do jednego punktu. Trataka pozwala nie tylko rozwijać umiejętności paranormalne, postrzegać aurę, ale także reguluje działanie układu nerwowego, wycisza umysł i doskonale wpływa na poprawę zdrowia całego organizmu.
Podane poniżej ćwiczenia "wyostrzają" tzw. postrzeganie pozaoptyczne (czyli widzenie trzecim okiem) i harmonizują pracę ośrodkowego układu oraz autonomicznego układu nerwowego. Ćwiczenia od pierwszego do trzeciego mogą także wykonywać dzieci, które mają kłopoty z koncentracją (bez intonowania mantry OM).
Do pierwszych trzech ćwiczeń trzeba usiąść wygodnie i pilnować, by plecy były wyprostowane.
Jeśli podczas ćwiczenia poczujesz zmęczenie oczu, opuść powieki i na chwilę połóż na nich swoje dłonie wewnętrzną stroną myśląc wtedy intensywnie: "relaksuję moje gałki oczne, rozluźniam mięśnie powiek". Gdy zmęczenie ustąpi, możesz znów przez chwilę kontynuować ćwiczenie.

• Ćwiczenie pierwsze

Opuść do połowy powieki i patrz na czubek nosa przez okres czasu od trzech do pięciu minut. Cały czas oddychaj swobodnie i regularnie. Gdy poczujesz zmęczenie wzroku - przymknij na chwilę powieki i zanuć dźwięk OM (wym. AUM). Ćwicz rano i wieczorem.

• Ćwiczenie drugie

Skieruj swe oczy do góry, ku punkcie znajdującym się między brwiami, powyżej nasady nosa. Patrz tak przez okres czasu od dwóch do pięciu minut i myśl tylko o tym miejscu, gdzie usytuowane jest trzecie oko.

• Ćwiczenie trzecie

Zmruż lekko oczy i wpatruj się w jakiś niewielki przedmiot postawiony ok. 1 metra przed Tobą na wysokości oczu - np. wazonik, kulę, szkatułkę.

• Ćwiczenie czwarte (Tylko dla osób dorosłych !)

Przygotuj takie lustro, w którym będziesz mógł dojrzeć całą swą sylwetkę. Stań przed nim, lekko opuść powieki i wpatruj się we swoje odbicie uważnie, bez mrugania powiekami - aż do zmęczenia oczu. Wtedy zamknij je na chwilę, zrelaksuj je podanym wyżej sposobem, weź kilka głębokich oddechów i znów popatrz na swoje odbicie. Powtórz taki "ogląd" cztery razy w ciągu jednego ćwiczenia.
Wcześniej czy później dostrzeżesz dookoła swojej sylwetki mglistą otoczkę. Najpierw zazwyczaj dostrzega się tzw. halo czyli aurę dookoła głowy, a potem mgiełkę dookoła całego obrysu postaci. Lepsze efekty uzyskasz, jeżeli zaczniesz powoli podnosić do góry i opuszczać najpierw lewą, potem prawą ręką. Oczywiście - cały czas patrząc z lekko opuszczonymi powiekami. Zauważysz wtedy, że im dłużej patrzysz, tym większy obszar poświaty postrzegasz wokół ręki.
Każdego następnego dnia możesz dodawać różne elementy do takiego ćwiczenia, np. kołysać powoli ciałem i obserwować jak otaczająca Cię aura porusza się razem z sylwetką. Po pewnym czasie, zwłaszcza jeżeli w pomieszczeniu, gdzie znajduje się lustro będzie zapalona świeca - zaczniesz wyraźnie dostrzegać różnicę w natężeniu tej poświatyi powoli rozróżniać kolory. Oczywiście wymaga to cierpliwości i systematyczności, ale ten trud się opłaca. Gdy nauczysz się już dostrzegać aurę wokół postaci ludzi również w codziennych warunkach, umiejętność ta może Ci przynieść wymierne korzyści.
Barwy aury zdradzą bowiem, jaki charakter i cechy ma człowiek, z którym robisz interesy, przyjaźnisz się czy masz zamiar np. związać się z nim małżeństwem.
Powiedzą ci również, czy w Twoim (lub innych) ciele nie czai się jakaś choroba...
Nie trzeba uciekać się do specjalnych aparatów czy przyciemnionych szkiełek, by zobaczyć aurę. Nawet naukowcy przyznają, że wystarczą systematyczne ćwiczenia i spełnienie tylko czterech warunków, żeby dostrzec otaczającą dany obiekt poświatę:
• Przystępując do ćwiczenia trzeba się wyciszyć;
• Najlepiej, jeżeli wprowadzisz się w nastrój medytacyjny i stan alfa (skieruj spojrzenie ok. 25 cm w górę - wówczas następuje synchronizacja obu półkul mózgowych);
• Pomieszczenie w którym ćwiczysz powinno być zaciemnione;
• Obiekt obserwacji umieść przed ciemnym tłem - najlepiej czarnym;
Eksperyment ze świecą
Zanim zaczniesz obserwować ludzką aurę, najlepiej przez jakiś czas eksperymentuj ze świecą.
W odległości około jednego metra od ciemnego tła (np. ściany czy szafy osłoniętej czarnym materiałem) ustaw zapaloną świecę tak, by jej płomień znajdował się na wysokości Twoich oczu. Usiądź przed nią w odległości około dwóch metrów. Uspokój się, zrelaksuj, usuń z umysłu wszelkie niepotrzebne myśli. Oddychaj głęboko i patrz w jakiś nieokreślony punkt znajdujący się około 25 centymetrów nad świecą i jakby poza jej płomień.
Po chwili ujrzysz tęczowe kręgi. Po kilku dniach ćwiczeń będą one coraz większe i większe. Kiedy już z łatwością będziesz osiągać ten stan, zacznij w ten sposób obserwować wiszącą lampę, zasuszony i żywy kwiat (by widzieć różnicę promieniowania). Dopiero po tygodniach systematycznych ćwiczeń przechodzimy do obserwowania ludzkiej aury. Najłatwiej ją dostrzec dookoła głowy, rąk i nóg.
Dłonie we mgle
Po kilkuminutowym relaksie i medytacji z zamkniętymi oczyma, oddychając równo i głęboko, umieść dłonie nad wcześniej przygotowaną czarną powierzchnią (może to być czysty blat biurka, kawałek czarnego papieru, tkaniny itp.). Dłonie z palcami lekko się stykającymi, trzymaj kilka centymetrów nad czarnym tłem.
Oddychając spokojnie, przez nos patrz lekko zmrużonymi oczami jakby poprzez ręce i palce. Po chwili skupienia dookoła palców zaobserwujesz zjawisko podobne do unoszenia się pary. Jeżeli będziesz dalej patrzeć, zobaczysz, że z palców wysuwają się coraz dłuższe promienie. Kiedy ułożysz dłonie naprzeciw siebie i zaczniesz je raz zbliżać, raz oddalać, wówczas dostrzeżesz, że te "promienie" także się skracają lub wydłużają.
Po kilku, a czasem kilkunastu dniach systematycznych ćwiczeń - bardziej wrażliwi mogą już zacząć widzieć kolory. Ale nie należy się tym zrażać, gdy postrzega się tylko samą "mgiełkę" lub jakby strumień światła. Niekiedy kolory "widzi się" tylko intuicyjnie, tzn. podświadomość podpowiada nam, jaka to barwa.
Tęczowe kręgi wokół głowy
Po miesiącu takich systematycznych ćwiczeń, poprzedzonych koniecznie relaksem i medytacją możesz przejść do obserwowania aury dookoła głowy. Wówczas poproś kogoś bliskiego, by wystąpił w roli obiektu. Dobrze by było, by osoba, którą obserwujesz, także się wyciszyła. Może posłuchacie razem taśmy relaksacyjnej - najlepiej przy zaciągniętych zasłonach i zapalonej świecy. Wtedy łatwiej będzie Wam stworzyć odpowiedni, medytacyjny nastrój.
Potem posadź swój "obiekt" przed ciemnym tłem. Ty zaś lekko przymrużywszy oczy, patrz ponad jego głową, tak jak w ćwiczeniu ze świecą. Zazwyczaj najpierw dostrzega się jakby mglisty obłoczek dookoła głowy, potem coraz wyraźniejszy i większy, aż wreszcie z tej "mgły" zaczynają się wyłaniać kolory.

Kolory i kształty aury są odbiciem stanu zdrowia, myśli i uczuć badanego. Zaawansowani jogini i psychotronicy mogą, jeśli zachcą, zmieniać kształt i kolory swojej aury w każdej chwili.
Kolory aury - czyli jak odróżnić drania od świętego.
Wszyscy ludzie promieniują barwną energią zwaną aurą. Każdy kolor aury oznacza inny stan psychiczny i zdrowotny człowieka, a nawet zdradza cechy jego charakteru. Jeśli nauczyłeś się z pomocą podawanych ćwiczeń dostrzegać aurę, będziesz mógł odgadnąć nawet najbardziej skrywane tajemnice osobowości innego człowieka.
Przypomnieć należy, że czym innym są kolory poszczególnych czakramów, czyli centrów energetycznych, a czym innym kolory aury. Ezoterycy używają terminu "aura" na określenie pola energetycznego otaczającego duszę i cztery ciała subtelne, na którym odciskają się wszystkie emocje, wrażenia, myśli, słowa i uczynki człowieka. Po łacinie aura oznacza "tchnienie", "dech". Martwy człowiek nie ma aury. Oddala się ona od zwłok w ślad za duszą i innymi ciałami, niewidzialnymi dla zwykłych śmiertelników.
Barwy aury nie są statyczne, lecz zmieniają się co kilka sekund. Natężenie barw czy przewaga takiego bądź innego koloru dookoła głowy i całej sylwetki zależy od stanu psychicznego, diety, wypoczynku, emocji. Inna będzie aura człowieka po gwałtownej sprzeczce, a inna po medytacji, chwili skupienia czy modlitwie. Zauważy to zarówno jasnowidz, jak i współczesne kamery przystosowane do fotografowania aury w kolorach.
Według przekazów tybetańskich mistyków tzw. kolory podstawowe określają głębię osobowości, natomiast odcienie dotyczą myśli, pragnień i zamierzeń.
Oto co mówią o tobie barwy twojej aury:
• Czysta i jasna czerwień - chętnie spieszysz z pomocą innym i czynisz dobro. Masz wiele energii życiowej i jesteś pozytywnie nastawiony do innych;
• Czerwień otoczona żółtym "szlaczkiem" - kierujesz się w życiu altruizmem;
• Szkarłat - przepełnia cię pycha, duma i masz zbyt wysokie mniemanie o sobie;
• Czerwień przechodząca w brąz - mówi o Twojej skłonności do plotkarstwa, o materializmie, chciwości;
• Czerwień w ciemnym odcieniu - zdradza, że jesteś osobą złośliwą, nieustannie się irytującą i często wybuchającą gniewem;
• Blada czerwień (jakby wyblakła lub spłowiała) - jesteś niezrównoważony, masz mały zapas sił życiowych. To kolor stały tzw. "wampirów energetycznych", ale nie można nikogo posądzać o takie skłonności bez długotrwałych obserwacji, gdyż taki kolor może dominować również w aurze osoby która ma za sobą kilka nieprzespanych nocy, np. podczas wkuwania do egzaminu lub całonocnego dyżurowania przy chorym człowieku;
• Brąz - to kolor materialistów, ciułaczy ale i skutecznych, pedantycznych biznesmenów;
• Róż - naturalny w aurze dzieci i nastolatków, u dorosłej osoby sygnalizuje infantylizm, brak wiary w siebie, niedojrzałość i nieprzystosowanie do rzeczywistości. Spotkać go można w aurze "wiecznych dziewczynek" i "wiecznych chłopców", pomimo siwizny na skroniach;
• Pomarańcz - to dla ludzi Wschodu kolor boskości, sygnalizujący oświecenie, harmonię między ciałem a duchem. Na Zachodzie bywa postrzegany rozmaicie. Właściwie należałoby wiedzieć, jaką wiarę wyznaje człowiek otoczony pomarańczową poświatą, i jaką ścieżką duchową podąża. Europejscy ezoterycy uważają, że w aurze człowieka przeciętnego, nie zajmującego się np. medytacją i nie dążącego do oświecenia - pomarańczowy kolor aury oznaczać może napięcia emocjonalne;
• Barwa pomarańczowa przechodząca w brązową - to oznaka lenistwa i beztroski;
• Pomarańcz wpadający w zieleń sygnalizuje skłonność do wybuchów, irytacji, nawet agresji. Takie połączenie barw występuje w aurze ludzi podczas zażartych sporów i kłótni;
• Kolor żółty w aurze to symbol wielkiego uduchowienia, a nawet świętości. Złocista aureola otacza na obrazach głowy świętych i mistrzów duchowych. Czysta jasna żółć to znak, że dana osoba jest bardzo uczciwa i nigdy nas nie oszuka. Natomiast żółć przechodząca w czerwień, mówi o wielkiej zmysłowości erotycznej, zaś wpadająca w brąz sygnalizuje nieczyste myśli, chwiejność lub słabą strukturę psychiczną. Z kolei kolor ciemnożółty w aurze mówi, że mamy do czynienia z osobą tchórzliwą lub podszytą wiecznym strachem;
• Kolor żółty poprzecinany brązowymi prążkami sygnalizuje chorobę umysłową lub ogromne przeciążenie mózgu. W tym przypadku trzeba conajmniej przez tydzień uważnie obserwować aurę o różnych porach dnia. Jeżeli po sobotnio-niedzielnym wypoczynku nadal będzie w żółci przeważać brąz, to trzeba delikatnie polecić takiej osobie wizytę u lekarza i zmianę diety;
• Kolor zielony dominuje w aurze ludzi zajmujących się leczeniem, uzdrawianiem lub nauczaniem.
Czysta zieleń charakteryzuje osobę przyjaźnie nastawioną do bliźnich, dobrą i oddaną. Znawcy twierdzą, że czysta zieleń harmonijnie poprzecinana zielonymi mocniejszymi prążkami zdradza chirurga. Jeżeli zieleń przechodzi w brudnawą żółć to znak, że masz do czynienia z niezbyt uczciwą osobą. Kiedy zaś masz przed sobą kłamcę - poznasz to po mętnozielonożółtych promieniach na szczycie aury...
Z kolei zieleń wpadająca w niebieski sygnalizuje szczerość i uczciwość.
• Przewaga koloru niebieskiego w aurze to znak dojrzałości, mądrości i wielkiego rozwoju duchowego. Błękit ze świetlistą otoczką mówi o bystrym umyśle i znakomitej kondycji fizycznej, natomiast kolor ciemnoniebieski wskazuje, że ta osoba wstąpiła na ścieżkę samodoskonalenia i rozwoju duchowego.
Barwa bladoniebieska dominuje w aurze osoby rozluźnionej, ale może też sygnalizować gorszą kondycję fizyczną i niedobór czerwonych ciałek krwi. Natomiast tzw. rozwodniony, niewyraźny błękit charakteryzuje osoby niezdecydowane i lękliwe;
• Kolor indygo obecny jest zawsze w aurze ludzi głęboko religijnych (kapłanów, mnichów bądź ludzi podążających ścieżką duchową). Jeżeli pojawi się na jego tle różowe zabarwienie, to znak, że dana osoba ma pewne wątpliwości, które głęboko skrywa i które mogą prowadzić do nadmiernej drażliwości, zwłaszcza na własnym punkcie;
• Barwa fioletowa to symbol duchowości, podobnie jak fiolet wpadający w purpurę, złoto w żółtym odcieniu czy diamentowa biel. Kolor ten przez ezoteryków nazywany jest "Głosem Boga"...
• Barwa biała - zwana Białym Światłem Uniwersalnego Duchowego Uzdrowiciela - pojawia się na szczycie aury osób zharmonizowanych i mających połączenie ze swoim Wyższym Ja (nadświadomością), a także u duchownych, uzdrowicieli, kapłanów, mistyków.
Po pewnym czasie osoby, które postrzegają kolory aury, zaczną też wyraźnie rozróżniać stopień natężenia barw. Trzeba pamiętać, że brudne, zmącone lub zgaszone barwy sygnalizują zawsze negatywne uczucia i tzw. niskie wibracje, a tym samym zdradzają zazdrośników, obłudników, kłamców itp.
Im czystsze i jaśniejsze barwy - tym wyższe wibracje ce****ą takiego człowieka oraz kieruje się on szlachetnymi uczuciami i zamiarami.
Mistycy twierdzą, że w zależności od stanu duszy i rozwoju ludzkiej psychiki kolory i natężenie barw aury zmieniają się. Na odcienie aury ma wpływ stan fizyczny, praca, kontakt z innymi ludźmi, a także barwy otoczenia, w jakim się przez dłuższy czas przebywa.
Często zmiana natężenia kolorów aury lub pojawienie się tzw. burych smug czy plam nad jakąś częścią ciała, to znak, że ten organ zaczyna niedomagać.
Z kolei rozjaśnianie się kolorów, czy przechodzenie mp. zieleni w lśniący błękit dowodzi dużej pracy nad sobą, a tym samym nad stanem aury.
(Wielcy mistycy i mistrzowie przestrzegają przed pochopnym ocenianiem i wyciąganiem wniosków. Zwłaszcza początkującym zalecają ostrożność i namysł, a także wiele, wiele ćwiczeń...)
Aura - kronika Twojego życia
W aurze otaczające każdą żywą istotę - ludzi, zwierzęta, rośliny - zapisana jest całkowita wiedza o niej. To dlatego jasnowidz może przepowiedzieć przyszłość człowieka, zaglądać w jego przeszłość, a uzdrowiciel odgadnąć gdzie tkwi choroba. Aura istnieje naprawdę - można ją nawet sfotografować !
Większość osób, które systematycznie oczyszczały czakramy i pracowały z oddechami, wcześniej czy później - i to bez specjalnych ćwiczeń - zacznie postrzegać dookoła kwiatów, roślin, zwierząt, ludzi, a nawet martwych przedmiotów (np. sprzętów) gęsty obłoczek czy otoczkę przypominającą mgłę lub parę wodną. Ci bardziej rozwinięci mogą to zjawisko obserwować w kolorach, inni zaś będą widzieć mleczno-białą lub mleczno-złocistą mgiełkę. Wokół zdrowego człowieka ta otoczka, zwana aurą, będzie się układać równomiernie i promieniować jasnym światłem. Natomiast chorzy ludzie, chore zwierzęta czy rośliny promieniują aurą nierówną, postrzępioną, w tzw. brudnych czy ciemnych barwach.
Aurę postrzegają nie tylko ludzie, ale i zwierzęta. Jak wykazały badania, psy i koty właśnie po kształcie aury "oceniają" z kim mają do czynienia i bezbłędnie potrafią rozpoznać osobę ciepłą, przyjazną czy też agresywną, mroczną lub chorą.
Podobnie jest z małymi dziećmi, które nie wiadomo dlaczego na widok jednego człowieka reagują "podkówką" lub płaczem, a do innego, dopiero co poznanego, kleją się i uśmiechają. Już starożytni Hindusi twierdzili, że każde dziecko do piątego roku życia widzi aurę, a u wielu to naturalne zjawisko trwa do siódmego roku życia, zaś u niektórych ludzi w ogóle nie zanika i cieszą się tym darem do końca życia. Potwierdzili to również amerykańscy naukowcy badający zjawiska paranormalne.
Dlatego nie należy zbywać maluchów wzruszeniem ramion albo karcić i mówić, że plotą bzdury lub zmyślają, kiedy opowiadają, że ten pan czy ta pani ma dookoła głowy wielkie kółeczko, balonik itp.
Wiele osób zajmujących się bioenergoterapią czy parapsychologią wspomina, że od najwcześniejszego dzieciństwa widzieli aurę dookoła ludzi, zwierząt i roślin oraz byli przekonani, że inni też ją widzą. Ci zaś, którzy tę zdolność wraz z dorastaniem utracili - mogą ją odzyskać poprzez oczyszczanie i rozwijanie czakramów, pracę z trzecim okiem czy inne ćwiczenia.
Zrób zdjęcie swojej aury
Nawet najwięksi sceptycy mogą się przekonać, że aura nie jest wymysłem nadwrażliwców, że naprawdę istnieje. Rosyjski inżynier Siemion Kirlian, wykorzystując doświadczenia Polaków Jodko-Narkiewicza i Juliana Ochrowicza, opracował specjalną technikę fotografowania, która pozwala zarejestrować wydzielane przez ludzi, rośliny, zwierzęta i przedmioty promieniowanie.
Skonstruował kamerę, dzięki której "czarno na białym" widać kształt aury. Niemieccy uczeni poszli dalej i opracowali metodę wychwytywania barw układających się dookoła głowy człowieka.
W Polsce badania nad metodą tzw. fotografii kirlianowskiej prowadzi od lat inż. Janusz Wilczewski z Kielc. Do tej pory wykonał ponad 100 tysięcy fotografii. Dzięki nim bada nie tylko predyspozycje wielu uzdrowicieli, radiestetów, ale twierdzi, że na podstawie fotografii obu dłoni potrafi ocenić obecny i przyszły stan zdrowia człowieka. Dzieje się tak dlatego, że na długo przed wystąpieniem objawów choroby, otoczka wokoło palców sygnalizuje przyszłe zaburzenia. Wszak ludzkie dłonie zawierają mapę całego organizmu.
Dzięki fotografii kirlianowskiej i analizie aury można się dowiedzieć czy ktoś ma predyspozycje uzdrowicielskie, wróżebne, można badać czy rzeczywiście uzdrowiciel, masażysta bądź podany lek oddziaływuje na chorego. Można także zapobiegać rozwinięciu się wielu chorób.
Kielecki psychotronik bada również w ten sposób aurę minerałów oraz rozmaitych talizmanów, amuletów i wszelkiego typu wzmacniaczy energetycznych.
Okazuje się, że wiele w dobrej wierze kupionych i noszonych wisiorków - zamiast pomagać szkodzi, gdyż mają postrzępioną aurę i negatywnie oddziaływają na ciało fizyczne oraz tzw. ciała subtelne człowieka.
Fotografia kirlianowska, dzięki zastosowaniu światłoczułej błony, wychwytuje i rejestruje każdy załamany promień biopola. Ten efekt jest już wykorzystywany przez naukę i na Węgrzech fotografię kirlianowską stosuje się w diagnostyce medycznej.


Tak, artykuł jest z internetu i działa. Stosowałam metodę pierwsza. Życzę wszystkim powodzenia i sukcesów w próbach. ]]> Ogólnie o rozwoju duchowym Cattaraa888 http://www.ezoforum.pl/ogolnie-o-rozwoju-duchowym/33287-aewiczenie-3-go-oka.html http://www.ezoforum.pl/ogolnie-o-rozwoju-duchowym/33285-podzial-aury.html Fri, 20 Aug 2010 22:16:53 GMT *_Podział aury _* Podany poniżej podział dokonany przez autora jest zbieżny z tradycyjnymi opisami ezoterycznymi. Kluczowe elementy opisów... Podział aury


Podany poniżej podział dokonany przez autora jest zbieżny z tradycyjnymi opisami ezoterycznymi. Kluczowe elementy opisów Aur u autorytetów ezoterycznych są zgodne ze sobą, choć niektóre mogą posiadać odmienne nazewnictwo. Badacze działają w odmiennych kręgach kulturowych, na innych kontynentach i "uśredniają" opisy AUR osób z różnych krajów, regionów, środowisk i klas społecznych.

Podane wymiary Aur dotyczą osób na przeciętnym poziomie rozwoju emocjonalnego, mentalnego i duchowego. Opisy poszczególnych warstw i składników AURY są zgodne z bezpośrednimi przekazami jasnowidzów - ezoteryków z początku wieku i współczesnych. Zjawiskom wcześniej nie opisanym autor nadaje nazwy własne.

CIAŁO ETERYCZNE :

tworzy kopię ciała fizycznego i wystaje poza jego powierzchnię na odległość ok. 3 cm. Szerokość ta może się zmieniać zależnie od osoby i warunków. Posiada barwę od niebieskiej przez fioletową do szarej, zależną między innymi od stanu zdrowia i tężyzny fizycznej.

Aura ETERYCZNA :

sięga na dużą odległość od ciała fizycznego w formie mgły w w/w barwach. Podobnie jak ciało eteryczne jest nośnikiem i przekaźnikiem energii i emanacji wyższych. Uczestniczy w większości zjawisk i manifestacji w AURZE w jej obrębie (ok. 6 - 7 m) i poza nią , np. w ramach systemów obronnych, operacji energetycznych

SOBOWTÓR ETERYCZNY:

wystaje na odległość ok. 3÷7 mm od ciała. Najczęściej postrzega się go w formie niebiesko-szarej mgiełki, wyraźnie pręgowanej, z pasemkami różowego koloru pomiędzy pręgami. Po brzegach jest jaśniejszy. Łatwo dostrzegalny w słabo oświetlonym pomieszczeniu, np. w łazience, gdy umieścimy rękę na tle wanny.

CIAŁO BIOPLAZMATYCZNE - WEWNĘTRZNA AURA:

jest częścią-tworem ciała eterycznego. Sięga na odległość ok. 10÷15 cm. U osób zdrowych i wysportowanych jest większa, a u energoterapeutów może być liczona w metrach. Odzwierciedla stan zdrowia. Występujące w tej warstwie wcięcia, przewężenia i ubytki informują. o stanie sąsiadujących z tym miejscem narządów wewnętrznych oraz niedoborach prany, np. ubytki w formie leja powstają w okolicy źle zrośniętych kości. Często towarzyszą im ubytki w Aurze emocjonalnej. Zgrubienia mogą świadczyć o zastojach pranicznych. Zużytą bioplazmatyczną materię gromadzącą się wokół chorej części ciała postrzega się w formie brudno-szarej lub brudno-kolorowej waty. Najwięcej o ciele bioplazmatycznym pisze Choa Kok Sui.

AURA ZDROWIA :

przedstawia się tak, jakby pokrywała ciało fizyczne smugami i pasmami tkwiącymi w nim jak sztywna szczecina. Gdy ciało jest zdrowe pasma te sterczą prostopadle na zewnątrz, podtrzymywane silnym strumieniem prany wypływającym porami skóry. A. Z. jest sumą promieni bioplazmatycznych sięgających na odległość ok. 70÷ 100 cm, zależnie od osobniczych właściwości. U heallerów może sięgać wielu metrów. Kiedy człowiek jest osłabiony lub chory, promienie te opadają jak wiotkie włosy lub sterczą w różnych kierunkach. Kolor tej Aury jest niebieskawy, prawie bezbarwny. Prawie każdy ćwiczący może dostrzec zagęszczenia promieni A. Z. w okolicach głowy, barków, łokci, kolan bez dłuższego treningu. Postrzeganie całości Aury Zdrowia jest trudniejsze. Wymaga to długiego rozwoju ciał subtelnych oraz tzw. "zalet" w czakrach.

FLUID MESMERYCZNY :

wydobywa się z dłoni i stóp tworząc "smugę". Jego przepływ podlega sile woli. Najintensywniejszy jest u bioterapeutów, Można mu nadawać różne barwy, wodzić nim niczym reflektorem po odległych ścianach hali. U przeciętnego człowieka jest b. słaby. Ćwiczenia energoterapii uruchamiają większy jego przepływ. W skład wiązki Fluidu Mesmerycznego wchodzi wiele rodzajów energii. U heallerów większa część wiązki przepływa faliście, a część po linii prostej i spirali.

AURA ZEWNĘTRZNA :

stanowi pole świetlnej energii przenikającej wszystkie Aury. Rozpościera się na odległość ok. 1 m lub znacznie więcej od granicy ludzkiego ciała. Kształtem przypomina jajo odwrócone szerszym końcem do góry. Barwy w niej występujące są odbiciem różnych fizycznych, energetycznych, emocjonalnych, mentalnych i duchowych stanów i właściwości człowieka. Aura ta jest czymś w rodzaju ochronnego pojemnika subtelnych energii: Na zewnątrz posiada jaśniejszą, dobrze odróżniającą się od tej Aury powłokę zaporową.

AURA EMOCJONALNA:

ma związek z uczuciami i emocjami. Sięga na odległość ok. 5÷15 cm od granicy ciała fizycznego. Przypomina obłoki w barwach jasnych i przejrzystych lub ciemnych i mętnych, zależnie od jakości osobowości, poziomu egoizmu, rodzaju przeżywanych uczuć, itd.

AURA ASTRALNA:

najgęstsza warstwa w tej Aurze sięga na odległość ok. 40 - 50 cm od ciała fizycznego. Stanowi odbicie życia emocjonalnego w szerszym znaczeniu, niż Aura emocjonalna i podobnie jak ona wykazuje strukturę płynną, w ciągłym ruchu. Barwy w niej występujące są bardziej świetliste niż w Aurze emocjonalnej. Zjawiska astralne najlepiej postrzega się i odczuwa, gdy obserwowany jest w stanie silnego wzburzenia emocjonalnego. Gdy w czasie zajęć oglądana osoba wyobraża sobie emocjonalne zdarzenia ze swej przeszłości, będą temu towarzyszyły zmiany barw i kształtów w obrębie poszczególnych Aur. Mogą także powstawać różne zjawiska auryczne zbudowane z materii różnych Aur. Pisze o tym m.in. C.W. Leadbeater.

AURA MENTALNA:

najgęstsza jej część wypełnia Aurę Zewnętrzną. Rozciąga się na odległość ok. 2 ÷ 3 cm od ciała fizycznego (w formie rozrzedzonej ok. 6 - 7 m). Największa aktywność występuje w otaczającym głowę obszarze o grubości ok. 50 cm. Zjawiskami mentalnymi związanymi z tą Aurą są: emocjo - myślokształty, myślokształty, myśli konkretne, idee. Te ostatnie w formie kształtów geometrycznych, symboli etc. W czasie zajęć wielu ćwiczących postrzega wytworzone za pomocą aktu myślowego kształty różnych przedmiotów, roślin, zwierząt, znajome krajobrazy, wizerunki ludzi, czy takie formy jak: cieknąca, rozżarzona lawa, świecące słońce, czarna dziura, itd. Osoba tworząca kształty, które chcemy oglądać musi być silna psychicznie, uporządkowana i zdecydowana, inaczej nie wytworzy niczego lub tylko znikającą co chwilę bezkształtną masę. Zdecydowana i zrównoważona osobowość jest wymagana w nauce widzenia AURY zarówno od osoby oglądanej, jak i od oglądającego AURĘ.

AURA DUCHOWA :

tworzy świetlisty obłok sięgający na odległość ok. 6 ÷ 8 metrów. Jej wielkość jest zależna od rozwoju duchowego. Zanim odpowiedni rozwój ciał subtelnych umożliwi postrzeganie tej Aury, ćwiczący będzie postrzegał „odbicia” zjawisk duchowych w materii Aur niższych. ]]> Ogólnie o rozwoju duchowym Cattaraa888 http://www.ezoforum.pl/ogolnie-o-rozwoju-duchowym/33285-podzial-aury.html http://www.ezoforum.pl/ogolnie-o-rozwoju-duchowym/33237-kolory-podstawiwe-aury-z-internetu.html Thu, 19 Aug 2010 23:26:54 GMT *_Kolor podstawowy aury_* Najbardziej widoczny w naszej aurze jest kolor podstawowy, ponieważ on dominuje. Związany jest z naszymi utrwalonymi... Kolor podstawowy aury

Najbardziej widoczny w naszej aurze jest kolor podstawowy, ponieważ on dominuje.
Związany jest z naszymi utrwalonymi cechami charakteru i ogólną postawą życiową.
Ludzie często mi się zwierzają, że nie są z niego zadowoleni. Być może wyobrażają sobie, że mają piękną, uduchowioną, fioletową aurę, i są rozczarowani, gdy się okazuje, że jest to pospolita czerwień. Martwią się tym zupełnie niepotrzebnie.
Myślą o tradycyjnym znaczeniu barw, zapominając o innych, uzupełniających aspektach.

Oto znaczenie kolorów zgodne z tradycją:

CZERWONY: siły żywotne, zdrowie, agresja, zmysłowość.

POMARAŃCZOWY: emocje, przyjemności, energia, współdziałanie.

ŻÓŁTY: optymizm, zadowolenie, zdolności, kreatywność.

ZIELONY: uzdrawianie, serdeczność, współczucie, umiłowanie przyrody.

NIEBIESKI: nauczanie, kreatywność, komunikacja, rozwój, talenty.

INDYGO: mądrość, charyzma, dojrzałość, jasnowidztwo.

FIOLET: duchowość, inspiracja, świadomość, humanitaryzm.

RÓŻOWY: młodość, delikatność, wrażliwość, naiwność.

BRĄZOWY: pokora, poświęcenie, ostrożność.

BIAŁY: duchowość, czystość, bezinteresowność.

SREBRNY: intuicja, idealizm, marzycielstwo, wizjonerstwo.

ZŁOTY: nieograniczony potencjał.

Spotkałem osoby obdarzone każdym z wymienionych kolorów podstawowych. Często żyją one zgodnie z uznanym wzorcem danej barwy. Mogą jednak równie dobrze postępować niemal całkiem odwrotnie.

Bywają na przykład ludzie biznesu z każdym z podstawowych kolorów. To samo dotyczy nauczycieli, lekarzy, prawników, hydraulików, urzędników i przedstawicieli każdego innego zawodu. Również wśród bezrobotnych, czy nawet w więzieniu, pojawią się wszystkie kolory.

Dlaczego? Można by się spodziewać, że każdy człowiek obdarzony złotym kolorem podstawowym będzie robił coś naprawdę wartościowego w życiu, a każdy, kto ma fiolet lub biel jako barwę podstawową, będzie duchowo wyemancypowany.

W rzeczywistości ludzie są istotami złożonymi i nie można ich klasyfikować w tak prosty sposób.

Jeśli spytasz osoby o pomarańczowym kolorze podstawowym, czy miewają silne emocje, ich odpowiedź będzie niejednoznaczna. Niektórzy zdecydowanie przytakną, inni zaprzeczą, jakoby odgrywały one jakąkolwiek rolę w ich życiu. Bez względu na odpowiedź, ty będziesz wiedział, że na pewnym etapie życia dana osoba będzie mieć w sobie potencjał, który pozwoli jej dobrze wykorzystać drzemiące w niej emocje.

Kiedyś martwiła mnie liczba osób obdarzonych srebrnym i złotym kolorem podstawowym, które zupełnie nie robiły w życiu nic sensownego. Przecież myślałem powinny odnosić dużo więcej sukcesów niż reszta ludzi. Jednak powiedzenie, że nie można kogoś poznać, dopóki nie zjadło się z nim beczki soli, jest prawdziwe. Często przed tymi ludźmi otwierają się niezliczone możliwości, oni jednak z różnych powodów nie potrafią z nich skorzystać.

Najbardziej powszechnym tego powodem jest strach. Strach przed porażką. Strach przed sukcesem. Wielu z nich łatwiej jest przepuszczać okazje i wieść przeciętne życie. Będą mieli bolesną świadomość, że nie postępują tak, jak mogliby lub powinni, ale strach będzie ich powstrzymywał.

Kolor podstawowy tylko wskazuje, co dany człowiek powinien uczynić ze swoim życiem, a on może postępować zupełnie inaczej z najróżniejszych powodów.

Przez krótki czas zajmowałem się sprzedażą maszyn drukarskich. Trudno by było znaleźć człowieka o mniejszych uzdolnieniach technicznych niż ja, ale odnosiłem sukcesy w tym zawodzie i lubiłem go. Ilekroć potencjalny kupiec zadawał mi techniczne pytanie, musiałem poszukiwać odpowiedzi, ponieważ mój umysł jest zupełnie niepraktyczny. Moim podstawowym kolorem jest niebieski. Ktokolwiek by spojrzał na moją aurę, kiedy kontaktowałem się z drukarniami, dziwiłby się, dlaczego wykonuję tę pracę. Wiedziałem, że nie to powinienem robić, ale miałem małe dzieci i płaciłem wysoki czynsz, a zajęcie było bardzo dobrze płatne. Pracowałem w tym zawodzie z konkretnego powodu.

Miałem szczęście, że sprzedawałem maszyny drukarskie tylko przez krótki czas. Niektórzy ludzie spędzają całe życie, wykonując nieodpowiednie dla siebie prace, których bardzo nie lubią.

Nie muszę mówić, że odzwierciedla się to w ich niewielkiej aurze, o przygaszonych kolorach. Ludzie ci żyją tylko połowicznie.

Porównaj to z człowiekiem kochającym swój zawód. Co rano zaczyna dzień podekscytowany i pełen radości. Załóżmy, że ma szczęśliwe życie rodzinne, dające poczucie spełnienia, że kocha i jest kochany. Jego aura będzie duża, kolory jasne, pełne energii i życia.

Możesz znać dwie osoby o tej samej barwie podstawowej, ale tylko jedna z nich żyje pełnią życia, podczas gdy druga wegetuje. Ktoś obcy, patrząc na ich aurę, od razu zgadnie, kto jest człowiekiem spełnionym, a kto nie.
Kolory aury nastroju

W zasadzie kolor podstawowy pozostaje niezmienny przez całe życie, ale mogą go chwilowo zastępować inne barwy, w zależności od nastroju.

Wyobraź sobie, że masz miły dzień w pracy. Po kilku godzinach ktoś nagle wchodzi do biura i niesłusznie cię oskarża o coś, czego nie zrobiłeś, po czym wypada z pokoju, nie dając ci szansy na odpowiedź. Czy odbiłoby się to na twoich emocjach? Jest bardzo prawdopodobne, że pomarańczowy zdominowałby twój zwykły kolor podstawowy, odzwierciedlając twoje podenerwowanie.

Gdy będziesz rozmyślał o tym niesprawiedliwym oskarżeniu, może cię zacząć ogarniać gniew. Pomarańczowy zblednie i zacznie się mieszać z czerwonym. Po chwili złość ci przejdzie i powróci twój naturalny kolor podstawowy.
Tymczasem ktoś, kto spojrzałby po raz pierwszy na twoją aurę w tej właśnie chwili, byłby przekonany, że jest nim pomarańczowy lub czerwony.

Aura odzwierciedla nasze nastroje przez cały dzień. Jeśli spokojnie odpoczywasz, aura będzie zawierała dużo zieleni. Jeśli koncentrujesz się na rozwiązywaniu problemu w pracy, będzie ją przepełniać barwa żółta, szczególnie wokół głowy.

Jakość barw wskazuje na nasz rzeczywisty nastrój. Sportowiec w czasie pobijania światowego rekordu będzie miał w aurze dużo czerwieni. Ale ta czerwień będzie żywa, błyszcząca i czysta. Porównaj to z kimś, kto jest bardzo zagniewany i zaraz się będzie kłócił jego czerwień będzie brudna, ciemna, jakby błotnista, odzwierciedlając uczucie gniewu i wściekłości.

Możesz ćwiczyć odczytywanie takich reakcji z twoim partnerem, prosząc, by sobie wyobrażał różne nastroje. Nie zdoła on oczywiście dokładnie oddać mrocznej aury kogoś opętanego chciwością, żądzą lub zawiścią, ale to doświadczenie pozwoli ci dostrzec, jakie zmiany dokonują się wewnątrz aury, gdy w grę wchodzą emocje.

Szukaj okazji do obserwacji aury innych ludzi w różnych okolicznościach.
Przyjrzyj się pianiście całkowicie pochłoniętemu muzyką. Obserwuj lekkoatletę przygotowującego się do zawodów. Popatrz na młodych ludzi siedzących w klasie przed egzaminem. Ja szczególnie lubię przyglądać się chórowi, który śpiewa swoją ulubioną pieśń.
Aura poszczególnych osób zdaje się zlewać nad głowami w jedność i wznosi się ku niebiosom jak jedna piękna, biała kolumna czystej energii.

Jakiś czas temu byłem na dużej wystawie.
Na początku dnia każdy zwiedzający był świeży i podekscytowany. W miarę upływu czasu widziałem coraz więcej osób o zmęczonej aurze, a pod koniec dnia wszyscy wyglądali na sfrustrowanych i zagubionych. Stopniowo ludzie odczuwali coraz większe zdenerwowanie, ponieważ mieli za mało czasu, by wszystko obejrzeć, a na wystawie było tłoczno. W rezultacie pod wieczór widziałem coraz częściej aurę nastroju, a nie tę właściwą. Z ciekawością obserwowałem, jak w tłumie narasta frustracja.

Podobne zjawisko możesz spotkać w czasie gier sportowych, szczególnie gdy miejscowa drużyna przegrywa.

Każda myśl wpływa na aurę. Proste marzenia na jawie mają niewielkie znaczenie, ale poważne, konstruktywne myślenie można bardzo łatwo w niej odczytać. Myśli mają większą moc, niż się nam czasem wydaje. Te negatywne gromadzą się niepostrzeżenie i po pewnym czasie wywołują chorobę w fizycznym ciele człowieka. Proces ten można dostrzec w aurze, gdy tylko się rozpocznie. Wszystkim nam przechodzi przez głowę pięćdziesiąt-sześćdziesiąt tysięcy myśli dziennie i większość z nas nie ma pojęcia, ile z nich jest pozytywnych, a ile negatywnych. Niestety, większość z nas częściej ma myśli negatywne.

Dlatego tak ważne są afirmacje, czyli pozytywne myśli, które specjalnie umieszcza się w umyśle. Umysł nie ma pojęcia, czy dana myśl jest przypadkowa, czy świadomie wprowadzona, lecz posługuje się tym, co otrzymuje. Dobrze jest od razu przestawiać negatywne myśli na pozytywne, gdy tylko zdasz sobie sprawę, co się dzieje.

Umysł nie wie, ani nic go to nie obchodzi, czy afirmacja jest prawdziwa, czy nie. Jeśli na przykład masz kłopoty finansowe, na pewno często myślisz negatywnie o swojej sytuacji. Prawdopodobnie częściej myślisz o biedzie niż zamożności. Gdybyś mówił sobie: “Tworzę dobrobyt”, za każdym razem, gdy się przyłapiesz na negatywnej myśli o pieniądzach, twój umysł zacząłby funkcjonować bardziej pozytywnie, a twoja sytuacja finansowa z czasem by się polepszyła. Zmiana w twoich finansach zajęłaby trochę czasu, natomiast w aurze odzwierciedliłaby się od razu.
Znaczenie kolorów nastroju

Nastroje przychodzą i odchodzą, a ich barwy nie zawsze łatwo zinterpretować, szczególnie wtedy, gdy wiele kolorów miesza się wewnątrz aury.
Doskonałym przykładem jest aura, w której brudna czerwień łączy się z czernią. Obecność tej ostatniej nigdy nie jest dobrym znakiem, a jej kombinacja z czerwienią oznacza okrucieństwo, nienawiść i zło. Kiedy ludzie wpadają w furię i “robi im się przed oczami czerwono”, W istocie widzą brudną czerwień wymieszaną z dużą ilością czerni. Tę negatywną energię można czasem dostrzec dosłownie jako ogień wokół głowy człowieka. Najczęściej po takim ataku gniewu występuje ból głowy lub uczucie wyczerpania.

Czerwień sama w sobie, gdy jest kolorem nastroju oznacza po prostu żywotność, zdrowie oraz otwartość.
Brudna czerwień – gwałtowne emocje, wrogość.

Pomarańczowy wskazuje na zadowolenie, pozytywne uczucia i emocje oraz otwartość na doznawanie w życiu przyjemności. Jeśli barwa jest jasna i przyjemna dla oka, oznacza ambicję, pozytywne podejście do świata i otwartą postawę wobec ludzi.
Jasnopomarańczowy oznacza entuzjazm i dobry nastrój.
Brudny pomarańczowy charakteryzuje egoizm i dumę.

Żółty występuje jako barwa nastroju zawsze wtedy, gdy człowiek koncentruje się, wykorzystując swój intelekt i swoje zdolności. Czytanie, pisanie czy jakiekolwiek inne twórcze działanie uruchamiające lewą półkulę mózgu tworzą zależne od nastroju żółte zabarwienie aury. Nauczyciele w szkole byliby szczęśliwi, gdyby widzieli tę barwę w aurze uczniów!
Jasnożółty oznacza aktywne myślenie i zaangażowanie.
Żółty pojawia się i znika, oddając rytm zmian w naszym myśleniu.
Brudny żółty – niegodziwość, negatywizm, chciwość, zazdrość.

Zieleń – kolor ten oznacza spokój, refleksyjność, uważność, empatyczność, życzliwość, zdolności uzdrowicielskie, harmonię wewnętrzną i przyjazny stosunek do świata.
Jasnozielony kolor oznacza dobre nastawienie, otwartość na wysłuchanie innych i głęboką empatię.
Brudna zieleń – Wskazuje na to, że poziom energii się chwilowo obniża. Jeśli cała aura jest nasączona tą barwą, wyciszamy się, zamykamy w sobie, odsuwamy się od innych. Jest to stan przejściowy, któremu zaradzi odpowiedni odpoczynek.
Bardzo ciemna zieleń oznacza oszustwo i nieuczciwość.
Jadowity odcień – zawiść.

Kiedy zieleń i błękit pojawiają się w aurze nastroju razem, znaczą współczujące zrozumienie i intuicyjną świadomość.

Błękit jako kolor nastroju wskazuje na wewnętrzną spójność, współpracę, pozytywne myślenie i chęć rozwoju.
Jasnoniebieski oznacza otwartość, perceptywność i ciekawość.
Ciemnoniebieski natomiast oznacza duchowość i natchnienie.
Brudny niebieski – przemęczenie, przygnębienie.

Indygo jako barwa nastroju oznacza duchową świadomość.
Osoba, u której się pojawia, odważnie kwestionuje istniejący stan rzeczy i pogłębia swoją wiarę lub poglądy filozoficzne.
Szafirowy odcień oznacza mądrość, przenikliwość i siłę woli.
Ciemny odcień oznacza silne ego i umiejętności wpływania na innych.

Fioletowy określa kogoś, kto ufa swojej wierze i rozwija swą duchowość. Nic dziwnego, że biskupi noszą fioletowe suknie, które wskazują na ich duchowe powołanie. Barwa ta na ogół pojawia się na obrzeżach aury nastroju, rzadko zajmuje cały jej obszar.
Jasny fiolet oznacza otwartość na inspirację, czasem, w połączeniu ze złotym – ekstazę duchową.
Ciemny fiolet oznacza umiejętność kontemplacji, ascezy, introspekcji i umiejętność wytrwania w izolacji bez odczuwania potrzeby ciągłego kontaktu z innymi ludźmi.

Szary jako kolor nastroju podkreśla znużenie i przygnębienie. Oznacza chwilowy brak wyobraźni i konwencjonalne, nieciekawe czy wręcz nacechowane znudzeniem podejście do świata.
Również stres może spowodować pojawienie się tego koloru.
Jasny szary – może oznaczać początek choroby.
Ciemny szary – depresję.

Różowy pokazuje, że człowiek jest czuły, dobry i łagodny.
Jasny róż – delikatność, niedojrzałość, ufność.
Ciemny róż – spokój, równowaga, inteligencja emocjonalna, opiekuńczość.
Brudny róż – materializm, upór.

Srebrny i złoty rzadko występują w charakterze kolorów nastroju. Kiedy już się pojawią, znaczą, że dana osoba ma natchnione lub intuicyjne myśli, nad którymi powinna się zastanowić, zanim je wprowadzi w czyn. Barwy te mogą także znaczyć, że człowiek przeżył chwilę olśnienia.

Biały pojawia się jako kolor nastroju w chwilach przeczuć intuicyjnych. Osoba obdarzona zdolnościami parapsychicznymi w chwili jasnowidzenia będzie miała dużo białego w swojej aurze.

Brązowy w aurze nastroju oznacza kogoś, kto bardzo chce zapanować nad sytuacją, ma jednak trudności, ponieważ jego nastawienie jest zbyt negatywne. Niewielkie obszary zabarwione na brązowo określają osobę mocno stąpającą po ziemi, nieco sztywną w poglądach, o zamkniętych horyzontach myślowych, która nie ma zamiaru uczyć się niczego nowego. Tacy ludzie mogą być bardzo nudni dla innych, ponieważ interesują się tylko sobą i pragną rozmawiać jedynie na ciekawe dla nich tematy.

Czarny zawsze jest bardzo negatywny, szczególnie wtedy, gdy wchodzi w skład aury nastroju. Na ogół występuje zmieszany z inną barwą i naturę negatywnych cech określa właśnie ona. Na przykład czerwień i czerń oznaczają nienawiść, okrucieństwo i wrogość. Czarny z żółtym wskazują na negatywne i niegodziwe myśli, natomiast z zielonym na zawiść, skąpstwo i zdradę.

Trudno jest podać dokładne znaczenie wszystkich barw, jakie można dostrzec w aurze, ponieważ każdy wyraża siebie w inny sposób.
U jednego człowieka zachłanność może się objawiać zupełnie inaczej niż u drugiego. Ponadto istnieje niemal nieskończona różnorodność odcieni każdego koloru.
Najlepszym sposobem nauki jest obserwacja aury u jak największej liczby osób w najróżniejszych sytuacjach.

Na bazie: RICHARD WEBSTER
ODCZYTYWANIE AURY
+ własnych obserwacji autorki bloga.

Co to jest aura?
Według słownika, aura to niewidzialna emanacja lub pole energetyczne, które otacza wszystko, co żyje. A ponieważ istnieje ono wokół wszystkiego, również skała czy stół kuchenny mają aurę. W rzeczywistości aura, otaczając całe ciało, stanowi również część każdej komórki i odzwierciedla całą życiową energię w jej nawet najmniej uchwytnych przejawach. Można więc ją uznać raczej za przedłużenie ciała niż za coś, co je otacza. Nazwa pochodzi od greckiego słowa aura oznaczającego bryzę. Energia przepływająca przez nią odzwierciedla naszą osobowość, tryb życia, myśli i emocje. Aura wskazuje na stan, w jakim jest nasz umysł, ciało i dusza.

Niektórzy twierdzą, że aura to po prostu zjawisko elektromagnetyczne, które nie ma większego znaczenia. Inni wierzą, że składa się na nią iskra życia i w niej właśnie przebywa nasza wyższa świadomość, dostarczająca energii niezbędnej do życia i działania. Jeszcze inni uważają, że aura jest odbiciem nas samych, zachowującym dokładny zapis naszej przeszłości i teraźniejszości, a nawet przyszłości.

Naukowcy są zgodni, że każdy z nas ma fizyczną aurę złożoną z materii i pól energetycznych, które ją otaczają. W stosunku do otoczenia człowiek jest istotą ciepłą, wszyscy mamy termiczny gradient i wynikające z jego istnienia prądy powietrza w pobliżu ciała. Nasz organizm emituje energię podczerwoną. Otaczają nas również elektrostatyczne i elektryczne pola jonów. Ponadto emitujemy niskie poziomy radiacji elektromagnetycznej (fale radiowe) oraz promieniowanie o niskiej częstotliwości wynoszące aż sto kilocykli (kiloherców).
Kolory aury

Jednak aura zawiera również kolor, a ten powstaje ze światła. Isaac Newton wykazał to pierwszy, gdy w 1666 roku obserwował promień słońca, który, przechodząc przez pryzmat, tworzył tęczę. Było to rewolucyjne odkrycie, ponieważ do tamtej chwili wszyscy myśleli, że barwa stanowi przyrodzoną cechę każdego przedmiotu. Jak wszyscy ludzie wyprzedzający swój czas, Newton został wyśmiany. Nie zrażając się tym, wykonywał kolejne eksperymenty i zaobserwował, co się dzieje, gdy światło przechodzi przez dwa pryzmaty. Promień z pierwszego pryzmatu został rozbity na tęczę, która ponownie stała się jednorodnym światłem po przejściu przez drugi pryzmat. To była odpowiedź na uwagi krytyków Newtona, że kolor znajduje się już w szkle pryzmatu, a promień słoneczny tylko go stamtąd wydobywa.

Isaac Newton odkrył refrakcję. Światło załamuje się w czasie przechodzenia przez pryzmat. Czerwień ulega mniejszemu załamaniu niż inne barwy, ponieważ ma najdłuższą falę. Fiolet natomiast ma falę najkrótszą, podlega więc najsilniejszemu załamaniu. Chociaż czerń i biel nazywamy kolorami, w istocie są to przeciwstawne bieguny odpowiednio ciemności i światła. Sir Isaac Newton udowodnił, że białe światło zawiera w sobie wszystkie kolory.

Goethe opisał to bardzo wymownie: “Barwy są cierpieniem światła”. Chciał przez to powiedzieć, że w miarę słabnięcia wibracji białego światła stają się widoczne różne kolory.

Gdy światło dociera do powierzchni jakiegoś przedmiotu, pochłania część barw. My widzimy tylko te kolory, które zostały odbite. Tak więc zielony liść wydaje się nam zielony, ponieważ pochłonął wszystkie inne kolory.

Ciemne kolory są bardziej chłonne niż jasne. Dlatego latem mamy skłonność do noszenia jasnych ubrań. Mam przyjaciela, który przez cały rok ubiera się wyłącznie na czarno. Latem bardzo się poci, chociaż jego ubrania wykonane są z lekkich materiałów. Dzieje się tak dlatego, że czerń pochłania wszystkie kolory widma świetlnego.

Światło przemieszcza się w przestrzeni w postaci fal z prędkością około 300 000 km/sek. Niektóre z tych fal mają ponad 160 000 km długości, inne natomiast są mikroskopijne. W środku znajduje się widmo optyczne, wąskie pasmo energii, które możemy zobaczyć.

Szybkość światła określił duński astronom, Olaf Roemer, dopiero w 1679 roku. W tamtych czasach było to pojęcie rewolucyjne. Przedtem wierzono bowiem, że światło po prostu jest i nie potrzebuje czasu, by się przemieszczać.

Co ciekawe, nasza aura nie stanowi żadnej formy światła, jak się na ogół błędnie sądzi. Świadczy o tym fakt, że chociaż dzisiejsze urządzenia badawcze potrafią wykryć każdą część widma świetlnego, to jednak nie wykrywają aury. Ludzka zdolność widzenia tego zjawiska to swego rodzaju jasnowidzenie. Nie należy się jednak tym martwić, gdyż umiejętność ta jest właściwa każdemu człowiekowi.

W latach sześćdziesiątych John Ott, wybitny badacz zjawisk świetlnych, odkrył, że oczy spełniają dwie różne funkcje. Światło dostające się do oka jest przekazywane do mózgu przez nerw optyczny, co pozwala nam widzieć. Ott zauważył również, że jądra komórek w siatkówce oka przyjmują światło i przekazują informację do podwzgórza. Podwzgórze – wypukłość wielkości niewielkiej śliwki u podstawy mózgu – zawiaduje wieloma ważnymi funkcjami, np. poczuciem równowagi, pociągiem seksualnym, wagą ciała i odpornością na stres. Kontroluje ono również gruczoł przysadkowy, który z kolei wpływa na wszystkie gruczoły dokrewne. John Ott wysunął teorię, że światło musi mieć wpływ na wzrost i zdrowie człowieka na nieświadomym poziomie. Odkrycie to jest wykorzystywane w leczeniu barwą i określaniu stanu zdrowia odzwierciedlającego się w aurze.

Chociaż światło nie tworzy aury, jest niezbędne, by można było ją zobaczyć. Aura rozrasta się i rozprzestrzenia w promieniach słońca, a kurczy w pomieszczeniach. W całkowitych ciemnościach zmniejsza się jeszcze bardziej, jednak nie znika zupełnie. Można ją dostrzec w postaci małych, cienkich, błękitnawych linii energii. Będąc dzieckiem, lubiłem chować się pod kołdrą i przysuwać do oczu palce, by widzieć delikatne linie energii tańczące między nimi.

Od dawna pewni ludzie potrafili dostrzegać aurę. Jednak naukowcy dopiero niedawno potwierdzili istnienie niewidocznej “otoczki”, którą osoby uzdolnione parapsychicznie zawsze umiały zobaczyć.
Kto i jak widzi aurę?

Wielu ludzi widzi aurę w dzieciństwie, a potem traci tę zdolność. To, że nagle ujrzałem aurę wokół nauczyciela muzyki, nie było więc niczym nadzwyczajnym. Dopiero gdy dorastamy i dowiadujemy się, że jest to rzekomo niemożliwe, tracimy tę zdolność. Na szczęście dzisiaj wielu nauczycieli i rodziców ma większą wiedzę niż kilka dziesięcioleci wstecz. Starają się oni rozwinąć parapsychiczny potencjał swoich dzieci. Mamy jednak jeszcze długą drogę przed sobą.

W miarę jak twoja świadomość aury będzie się rozwijać, zauważysz, że od czasu do czasu będziesz spontanicznie dostrzegać to zjawisko u niektórych osób. Najczęściej będzie się tak działo nie bez powodu. Niespodziewanie spotkasz kogoś, na kim ci zależy, i ciesząc się, że go spotkałeś, nagle zobaczysz jego aurę. Może to nawet być swego rodzaju ostrzeżeniem, jeśli jego aura jest ciemna. Wokół osoby, która wpadła w złość, prawdopodobnie zobaczysz brudnoczerwoną poświatę. Kiedy ktoś postępuje szlachetnie lub jest szczodry, jego aura rozszerza się i na krótko staje się bardzo wyraźna. Kiedyś na przyjęciu przeżyłem smutną chwilę – dostrzegłem aurę człowieka stojącego w głębi pokoju. Była słaba i nikła. Zrozumiałem, że człowiek ten źle się czuje. Dwa dni później zmarł. Długo się zastanawiałem, dlaczego nagle zobaczyłem jego aurę, podczas gdy nie dostrzegłem jej u nikogo innego z obecnych na przyjęciu. Dzisiaj sądzę, że sygnalizowała ona, iż człowiek ten gotuje się do zmiany wcielenia.

Aura występuje w różnych postaciach. Na ogół bywa postrzegana jako pole energetyczne, które ze wszystkich stron otacza ciało niczym ogromne jajo W istocie wiele osób opisało ją jako “złotawe jajo”. Najczęściej aura rozciąga się na blisko metr we wszystkich kierunkach. Uważa się powszechnie, że im pełniejszy rozwój duchowy człowieka, tym większa jest jego aura. Podobno Budda emanował poświatą na kilka kilometrów. Wewnątrz tego dużego jajka znajdują się linie siły i energii, promieniujące we wszystkich kierunkach i odzwierciedlające myśli, uczucia, zdrowie i potencjał człowieka .

Aura składa się z pól energii, które stykają się ze sobą pod kątem prostym. Pierwsze z nich porusza się pionowo w górę i w dół ciała. Prostopadle do niego energia przepływa wokół ciała poziomo. Na koniec inne fale energii emanują z kręgosłupa i głowy ku zewnętrznym częściom aury. Wszystkie one krzyżują się i tworzą gęstą sieć energii magnetycznej.

Aura ma kilka warstw. Niektórzy ludzie o zdolnościach parapsychicznych potrafią je dostrzec (nazywa się je ciałem subtelnym), a większość ludzi po odpowiednim treningu dostrzega przynajmniej trzy z nich. Według tradycyjnej interpretacji, każda warstwa odpowiada innej sferze życia. Na przykład psychiczna aura zarządza procesem myślowym, a aura astralna – emocjami. Jednak w codziennym życiu posługujemy się na ogół mieszaniną ich obu. Używamy emocji, myśląc, i nawet jeśli naszym postępowaniem rządzą emocje, proces myślowy nie zanika. Mamy świadomość, że wszystko Przenika się nawzajem i łączy ze sobą, patrzymy więc na aurę raczej jako na całość.

Wyjątek stanowi sobowtór eteryczny. Jest to niezwykle delikatna, niemal niewidoczna otoczka wokół ciała mierząca od 0,5 do 1,5 cm . Warstwa ta poszerza się w czasie snu i kurczy na jawie. Przypomina akumulator, który ładuje się przez noc.

Ludzie, którzy uczą się dostrzegać aurę, widzą sobowtóra eterycznego jako przestrzeń między ciałem fizycznym a właściwą aurą. Jednak w miarę doskonalenia umiejętności postrzegania aury zdają sobie sprawę, że ma on szarawy odcień, a także nieustannie migocze, porusza się i zmienia kolor. Ten ciągły ruch wewnątrz sobowtóra eterycznego tworzy bardzo zróżnicowane, delikatne i świetliste zabarwienie. Sobowtóra eterycznego zwiemy czasem aurą zdrowia, ponieważ choroba odznacza się na niej ciemną smugą lub zaburzeniem ruchu. W najgorszym wypadku świetlista otoczka może przypominać ciemny, nieruchomy staw. O złym stanie zdrowia można również wywnioskować z utraty zabarwienia sobowtóra eterycznego. Prawdopodobnie dlatego często mu się przypisuje kolor szary. Co ciekawe, chorobę można dostrzec, zanim zainteresowana osoba zda sobie sprawę, że coś jej dolega. Jeśli ludzie uświadamiają to sobie, mogą poczynić kroki mające na celu odzyskanie zdrowia i witalności, zanim zdarzy się nieszczęście. Nic więc dziwnego, że wielu duchowych uzdrowicieli zajmuje się eterycznym sobowtórem.

Jeden z moich przyjaciół, który bardzo dużo palił, uwolnił się od nałogu, gdy mu powiedziano, że jego aura jest szara. W ciągu kilku tygodni aura odzyskała swoją poprzednią jasną barwę. Gdyby mój znajomy nie rzucił palenia, zapadłby poważnie na zdrowiu. Jego aura wyraźnie ostrzegała przed grożącą mu chorobą.

Nawet nasze myśli mogą zmienić wygląd sobowtóra eterycznego. Jeśli nieustannie mamy negatywne lub wrogie myśli, dadzą się one w końcu dostrzec w tej warstwie aury. Natomiast pozytywne myśli i czyny mają zbawienny wpływ na stan naszego zdrowia i samopoczucia i także odzwierciedlają się w naszym sobowtórze eterycznym.
Szczegóły aury

Ciało eteryczne otacza właściwa aura. Niektórzy ludzie potrafią dostrzec kilka odrębnych warstw, na Wschodzie określanych mianem kosha (“warstwa”). Aura rozciąga się na kilkadziesiąt centymetrów. Czasami dostrzegają ją i odczuwają ludzie zupełnie nie zainteresowani parapsychologią, niewiele wiedzący na ten temat. Ćwicząc, każdy może nauczyć sieją widzieć i czuć. W słonecznym świetle aura zdaje się powiększać, a jej wibracja się nasila i prawdopodobnie dlatego czujemy się bardziej pełni życia i energii latem niż zimą.

Aura widziana po raz pierwszy wydaje się niemal biała i przypomina obłok. Stopniowo, w miarę rozwoju umiejętności jej widzenia, zaczynamy dostrzegać kolory. Każda aura ma swój podstawowy kolor, który zawiera ważne informacje o człowieku, ukazując jego emocjonalną, psychiczną i duchową naturę.

Oprócz tego z ciała poprzez aurę emanują różnobarwne promienie. Niektórzy uważają je za fale myśli – z pewnością to, co myślimy, ma bardzo duży wpływ na otaczającą nas poświatę. Stąd niewątpliwie pochodzą takie wyrażenia jak “czerwony ze złości” czy “zielony z zazdrości”. Myśli przepływają i nie należy ich traktować jako stały element aury. Nikt nie bywa “czerwony ze złości” całymi tygodniami czy miesiącami. Jednak negatywne myśli i emocje mogą wywołać stałe zmiany w aurze: wspaniałe, wibrujące barwy stają się matowe, odpychające, a nawet złe.

U niektórych ludzi wewnątrz aury występują różne figury geometryczne. Uważa się na ogół, że mają one symboliczne znaczenie. Na przykład koło symbolizuje spełnienie i głębokie zadowolenie. Trójkąt może oznaczać, że dana osoba chroni innych lub ktoś chroni ją samą. Gwiazda oznacza duże zdolności parapsychiczne.

Ponadto czasami można dostrzec strzały, spirale, stożki, krzyże, półksiężyce itp. Strzały pojawiają się często wtedy, gdy człowiek pozostaje pod wpływem stresu, szczególnie długotrwałego. Krzyże oznaczają trudności w podejmowaniu decyzji i spotyka się je głównie w aurze ludzi niezdecydowanych czy nieśmiałych. Spirale, stożki i półksiężyce wskazują na ogół na poważne myśli. Co ciekawe, rzadko sieje widuje w aurze ludzi wykonujących stymulujące umysłowo zawody, natomiast są widoczne u osób, które z jakiegoś powodu częściej wykorzystują swój umysł niż zwykle. Wielokrotnie widziałem je u kogoś, kto zyskiwał duchową świadomość, ale starał się ją oprzeć na logice.

Niektóre z tych kształtów odzwierciedlają pojedyncze myśli, a wtedy trwają zaledwie kilka sekund i znikają. Dzieje się tak dlatego, że większość z nas nie potrafi zatrzymać jednej myśli przez dłuższy czas. Jeśli kształty te symbolizują cały nasz umysł, mogą istnieć miesiącami, latami czy nawet przez całe życie. Dostrzega się je na ogół u intelektualistów i ludzi rozwiniętych duchowo.

Nasza aura przez cały czas współdziała z aurą innych. Gdy spotykamy kogoś, kto jest nam miły, obie aury otwierają się i łączą ze sobą (rys. 1.5). Aura dwóch głęboko w sobie zakochanych osób tworzy jeden wspaniały, wibrujący obłok . Gdy widzimy kogoś, kogo nie lubimy, obserwujemy, jak jedna aura odpycha drugą (rys.1.6). Czy zdarzyło ci się spotkać kogoś, kto wydał ci się antypatyczny, pozornie bez żadnego powodu? Twoja aura została odrzucona przez aurę tego drugiego człowieka, ostrzegając cię, byś się do niego nie zbliżał. Osoba przepełniona wyłącznie negatywnymi myślami, stopniowo wszystkich od siebie odepchnie.







Pewne osoby są psychicznymi wampirami, które wysysają energię z twojej aury, by wzbogacić swoją. Czy czułeś się kiedyś “wypompowany”, spędziwszy z kimś trochę czasu? Jest bardzo prawdopodobne, że był to właśnie psychiczny wampir. Tych nieszczęśników na ogół charakteryzuje sztywność w postawie, brak psychicznej świadomości i poczucia własnej wartości. Świadomie lub nie korzystają z energii innych ludzi, pozostawiając ich z poczuciem pustki i frustracji. Jeśli żyjesz z psychicznym wampirem, musisz się nauczyć chronić swoją aurę.

Negatywne myślenie także ma fatalne skutki. Znam pewnego człowieka, który osiągnął sukces zawodowy i sławę. Uważa on jednak, że nie obdarza się go takim szacunkiem i poważaniem, na jakie zasługuje, staje się więc coraz bardziej zgorzkniały. Odzwierciedla się to w jego pociemniałej aurze. Nic dziwnego, że ludzie starają się go unikać, co z kolei wywołuje w nim jeszcze bardziej negatywne nastawienie. Wpadł w spiralę, która wiedzie go do smutnej, samotnej starości. A przecież może to zmienić. Gdyby zapomniał o rzeczywistych i urojonych krzywdach z przeszłości i zaczął żyć szczęśliwie z dnia na dzień, jego aura by się zmieniła, odzwierciedlając nową rzeczywistość. A wtedy znowu zacząłby przyciągać do siebie innych.
Ewolucja aury

Aury nie ma w momencie narodzin, ale pojawia się przy pierwszym hauście powietrza. Oznacza to, że składa się ona z energii pobieranej poprzez oddech. Innym na to dowodem jest zauważalna poprawa rozmiaru i koloru aury u ludzi, którzy wykonują ćwiczenia gimnastyczne i oddychają poprawnie.

Aura niemowlęcia jest w zasadzie bezbarwna; w chwili gdy dziecko osiąga wiek trzech miesięcy, staje się srebrna, a następnie stopniowo przechodzi w błękit, odzwierciedlając rozwój inteligencji. Daje się to zauważyć szczególnie między pierwszym i drugim rokiem życia. Aura rośnie wraz z dzieckiem. Rozwija się stopniowo zarówno pod względem rozmiaru, jak i jasności, ukazując potencjał małego człowieka oraz właściwe mu kolory. Niebieski pozostaje obecny wewnątrz aury jako tło przez całe życie. Na ogół dostrzega się tę barwę dopiero wtedy, gdy człowiek zapada na zdrowiu, ponieważ błękit nabiera wyraźnie szarego odcienia.

W miarę wzrostu dziecka wokół jego głowy pojawia się żółta poświata, wskazująca na początek procesu myślowego. Przez pierwszych pięć czy sześć lat życia człowiek chłonie informacje jak gąbka. W czasie nauki żółty poblask staje się coraz bardziej intensywny.

Gdy dziecko osiąga wiek szkolny, aura odzwierciedla prawdziwe kolory, które będą ją charakteryzowały przez całe życie.

Aura powinna być promieniejąca, o intensywnych, niemal świetlistych barwach. Tymczasem nasz charakter modyfikuje ją w subtelny sposób. Na przykład aura człowieka szczodrego bywa pokaźnych rozmiarów, a jej kolory są pastelowe, natomiast barwy małej, ciemnej aury skąpca sprawiają wrażenie mętnych.

Przeciętni ludzie mają przeciętną aurę, a jej intensywność oraz rozmiar zależą od stanu ich ducha w konkretnej chwili. Jeśli czują się szczodrzy, ich aura będzie uderzająco piękna. Ale jeśli mają zamiar postąpić nieuczciwie, ich aura skurczy się i straci blask.

Aura prezentuje się najlepiej u zakochanych. Rozszerza się wtedy, a kolory wibrują. Gdy kochankowie są razem, aura każdego z nich łączy się z drugą w jedność i wystrzela w niebo.

Jak widzisz, umiejętność widzenia aury może być bardzo pożyteczna, bo dzięki niej możesz rozpoznać szczodrą, kochającą i miłą osobę, ale także ustrzec się przed człowiekiem nieuczciwym, lubieżnym lub takim, który chce cię wykorzystać. W dalszym ciągu tej książki dowiesz się, jak czuć, widzieć i interpretować aurę.

Kolory Aury

Kobalt- intuicyjne podejście do życia
Szlachecki niebieski kolor- osoby te odnalazły swoja ścieżkę życia
Granatowy - osoba powolna ale widząca czego chce,
Indygo- osoba silna psychicznie, zdolności paranormalne
Kolor bursztynu- siła i odwaga
kolor miedzi- ludzie ciężko pracujący
brązowy kolor- osoby ciężko pracujące
ciemny brąz- osoba ze zdrowym rozsądkiem
Kolor złoty- wyższy poziom świadomości
Jasno –zielony – duchowy rozwój człowieka
żółto –zielona – osoby kłamiące
ciemny zieleń- stres psychiczny
szary- ludzie którzy czują się uwięzieni w życiu
ciemny szary- depresja
kolor morelowy- komunikacja, opiekuńczość
pomarańczowy – silna motywacja
kolor dyni – silna motywacja
bladoróżowy – prawdziwa miłość
różowy- marzenia, lojalność i zaangażowanie
łososiowy – pożądanie sexualne
brudny róż- głupi ludzie
lawendowy, wrzosowy – ludzie którzy doświadczyli bliskiej śmierci
Liliowy – duchowa równowaga
fioletowy – wzmożona aktywność marzeń, ludzie pokorni
ciemny czerwień – temperamentni ludzie
ciepły czerwień- duże ego
srebrny – związek między sferą duchową a ciałem
kolor śmietankowy –dobry kierunek
bladożółty- nieśmiałość


Kolory Aury

W odpowiednich warunkach można dostrzec wokół ludzi barwne światło, nazywane aurą (jest to niematerialna część nas, wydzielana przez nas energia). Czasem aura bywa złożona z wielokolorowych promieni, ułożonych w różne warstwy kolorystyczne. Po kolorze aury można rozpoznać stan psychiczny jej właściciela.
Poniżej wymienione kolory mają emocjonalne znaczenia. Otaczając się w wyobraźni danym kolorem (wizualizując go wokół siebie), można wywołać w sobie psychologiczny efekt opisany poniżej (między innymi w taki sposób można wykorzystać magię kolorów).
Zobaczyć ludzką aurę nie jest łatwo. Zdolność ta rozwija się wraz z innymi zdolnościami jasnowidzenia.
Uwaga - bywa, że ktoś błędnie uczy, by spojrzeć na człowieka a potem na białą powierzchnię: kolor, który wówczas zobaczymy będzie jedynie złudzeniem optycznym nie mającym nic wspólnego z aurą.

Podział znaczeniowy kolorów aury nie jest jeszcze dostatecznie opracowany (tak, jak na to zasługuje), zatem w przyszłości zostaną wprowadzone zmiany. Zapraszam.

Kolory aury (także w ujęciu emocjonalnym):

Czerń - złośliwość; czerń nie istnieje jako aura, ta emocja może dodać ten odcień.
Ciemnoszary - depresja, myśli samobójcze; jeśli kogoś otacza szara aura, oznacza to, że osoba ta ma wkrótce umrzeć: jest w ostatnim etapie nieuleczalnej choroby lub zginie w wypadku samobójstwa, wypadku czy morderstwa
Jasnoszary - lęk
Brąz - materializm
Błotnoszary - egoizm
Czerwień - energia; całkowicie czerwona aura oznacza utratę zdrowia lub obecność choroby. Im jaskrawsze są odcienie czerwieni, tym większe jest prawdopodobieństwo poważnych problemów zdrowotnych.
Jasna czerwień - złość i siła
Brudna czerwień - zmysłowość i pasja
Matowa czerwień - egoistyczna miłość
Róż - nieegoistyczna, czysta miłość
Pomarańcz - duma; pomarańczowa aura oznacza nieład, jak również bardzo zmienny charakter.
Jasny pomarańcz - szlachetne oburzenie
Brudny pomarańcz - skłonność do irytacji
Żółty - intelekt; żółta aura oznacza swobodę wypowiadania się oraz pozytywne sposoby rozwiązywania problemów, z którymi boryka się dana osoba. Natomiast połączenie żółtego i czerwonego oznacza bałaganiarski i bardzo zmienny charakter.
Żółtozielony - niska inteligencja
Ziemisty żółty - samolubne myśli
Cytrynowy - wysoka inteligencja
Jasnozłoty - logiczne myślenie; bladozłota aura (jak i biała) oznacza mocno rozwiniętą dusze, mającą za sobą wiele wcieleń, z których obecne jest ostatnie na tym etapie istnienia.
Jasny czerwono-żółty - uduchowione myśli
Zielony - empatia; zielona aura oznacza dobre zdrowie i tak jak zielononiebieska przezwyciężanie karmicznych osobistych wzorców z poprzednich wcieleń.
Szarozielony - kłamstwo, zazdrość
Brązowo zielony - zazdrość
Szmaragdowy - skłonność do obdarowywania
Zieleń liści - sympatia i współczucie
Jasna zieleń jabłkowa - witalność
Jasnoturkusowy - głębokie współczucie i sympatia
Błękit - poświęcenie (jako uczucie religijne), niebieska lub niebieskozielona aura oznacza dobre zdrowie i przezwyciężanie osobistych karmicznych wzorców z poprzednich wcieleń.
Szaroniebieski - fetyszyzm
Ciemnoniebieski - uczucia religijne
Jasnoliliowy - wzniosły idealizm
Fiolet - moce psychiczne; purpurowa aura oznacza proces materialnego bądź duchowego uzdrowienia. W przypadku, kiedy aura danej osoby ma kolor jasnofioletowy lub lawendowy, to osoba ta posiada nadnaturalne zdolności uzdrawiania innych (choć ta osoba może jeszcze nie być ich świadoma).
Biel - czystość i ochrona; białe promieniowanie podobnie jak złote oznacza mocno rozwiniętą duszę, która miała wiele wcieleń, a obecnie jest na ostatnim etapie.


Ostatnio taka kobieta mówiła coś, i to był taki mniej więcej wykład, no i tak jak przystoi - patrzyłam się na nią. Po pewnym czasie zauważyłam wokół niej żółtą otoczkę. To była aura, która im bardziej sie wpatrywałam, przybierała na sile. To niesamowite uczucie, a jaką masz później satysfakcje z tego, że to Ci się udało! ]]> Ogólnie o rozwoju duchowym Cattaraa888 http://www.ezoforum.pl/ogolnie-o-rozwoju-duchowym/33237-kolory-podstawiwe-aury-z-internetu.html http://www.ezoforum.pl/ogolnie-o-rozwoju-duchowym/33072-cala-prawda-o-bogu.html Tue, 17 Aug 2010 20:02:14 GMT *Oto w jaki sposób Katolicyzm pojmuje zagadnienie istoty Boga:* -Bóg jest wszelką miłością -Bóg jest miłosierny, dlatego miłuje każdego człowieka... Oto w jaki sposób Katolicyzm pojmuje zagadnienie istoty Boga:

-Bóg jest wszelką miłością
-Bóg jest miłosierny, dlatego miłuje każdego człowieka
-Bóg zawsze nam przebacza
-Bóg zawsze daje kolejną szansę
-Bóg kocha nas wszystkich jednakowo
-Bóg jest zaufaniem
-Bóg jest czystym sumieniem

...itd...itp.

Potwierdzi to każdy wierzący chrześcijanin, księża i inni duchowni czy
religijni ludzie wyznający Katolicyzm.

Skoro tak...

Dlaczego Bóg wygnał z Raju Adama i Ewe?



Według Księgi Rodzaju:

"Adam i Ewa mieli mieszkać w Edenie; Bóg zakazał im jedynie
kosztowania owocu z drzewa poznania dobra i zła. Za namową
węża-kusiciela Ewa i Adam złamali zakaz. Za ten grzech Bóg ukarał ich
wygnaniem z ogrodu i przekleństwem"

Pierwsze pytanie jakie mnie nurtuje:

Co to znaczy Bóg zakazał ?

Zaraz chwileczkę... Jesteśmy przecież wolnymi istotami, posiadamy wolną
wolę i mamy prawo czynić wszystko co tylko zgodne z naszym upodobaniem. Skoro tak dlaczego "Bóg" zakazał coś Adamie i Ewie ?
Ile w tym prawdy, jeśli z góry została ona ograniczona i narzucona? Czy
macie takie wrażenie, że...

"brzmi to trochę jak manipulacja jak zniewolenie tego co wolne - człowieka, istoty ludzkiej?"

Pogódźmy się zatem z wersją, że faktycznie Adam i Ewa uczynili coś co mogło:

-Rozwścieczyć
-Zezłościć
-Rozgniewać
-Zbulwersować Boga ...itd...itp.

Bo przecież tak też się stało.

Kiedy Żydzi szli przez pustynię, wiele razy czytamy o tym, że „zapalił się gniew Pana przeciw ludowi” nieposłusznemu (Księga Liczb 11, 33, por. 11, 1; 12, 9).

Biblia wielokrotnie podaje wzmianki o tego typu nastawieniu "Boga" do Człowieka. Niektóre z nich brzmią taki w sposób jakby miał dać do zrozumienia, żeby się go "bać", żeby czynić nie to co zgodne z naszą wolą, a jego.

Natomiast, gdy Adam i Ewa uczynili coś wbrew jego wolnej woli, wtedy "Bóg" doznał gniewu i jak pisze powyżej:

"Za ten grzech Bóg ukarał ich
wygnaniem z ogrodu i przekleństwem"

Słucham?...

Miłosierny Bóg, który zawsze przebacza i daje kolejną szansę wygnał z raju własne Dzieci, karcąc je i przeklinając?

Dlaczego wszystko spadło na Adama i Ewe? Przecież to co uczynili stało się za namową (manipulacją) węża, zatem można powiedzieć, że to nie oni są winni tylko wąż, ponieważ wpłynął na ich wolę, a "Bóg" doskonale o tym wie... W końcu jest wszechwiedzący. Skoro Adam i Ewa otrzymali prawo do wolności, dlaczego "coś" im zakazał? Czy kiedy "Bóg" potępił Adama i Ewe i wygnał z raju nie miał tego na sumieniu? Czy wszystko jest od tak usprawiedliwione? czy cały gniew Boga jest usprawiedliwiony i przebaczony?

Pytam tak...

Skoro "Bóg" jest miłosierny, skoro przebacza wszystkie nasze grzechy, skoro tak nas miłuje i kocha...

Dlaczego nie przebaczył Adamowi i Ewe i nie dał im kolejnej szansy? Dlaczego to ich spotkało nieszczęście, a nie węża? Dlaczego wąż pozostał w Edenie, a oni nie?

Grzech pierworodny spoczywa na Bogu! I to jemu należy przebaczyć, ujawnić to kim jest sam człowiek. Udowodnić, że Adam i Ewa, żałują tego co uczynili...

Jak takie coś może uczynić istota, która jest czystą miłością...
Skąd tyle gniewu i nienawiści w istocie, która zaznaczam...

Jest Czystą Miłością???



Niby się mówi, że to wąż jest szatanem, że to on jest uosobieniem wszelkiego zła, wszelkiej nienawiści, strachu, złości, gniewu, ale bądźmy szczerzy...

LUDZIE OTWÓRZCIE OCZY

Czy gdyby tak podstawić "Boga" na miejsce "Szatana" (węża) czy pasują do siebie wręcz idealnie? niczym odbijająca się twarz w lustrze?

Przez to wydarzenie Adam i Ewa stracili do siebie zaufanie. Przestali się kochać... poczuli się oszukani... znienawidzeni... odepchnięci... zranieni...

To co uczynił "Bóg" jest aktem czysto destrukcyjnym. Wygląda to jakby "Bóg" i "Szatan" wręcz współpracowali ze sobą...

Pytam:

A gdzie się podział wąż i co się z nim stało, gdy Adam i Ewa opuścili Raj?



Mówi się, że "Szatan" jest najmądrzejszym z aniołów, czyżby jego potęga podeszła samego Boga? Czyżby udało mu się pojednać jego samego? A może to "Szatan" stworzył "Boga" i tak na prawdę on sam nim jest. Uczynił to, by ten na jego usługi niszczył świat i ludzi ? Może wąż to tylko zasłona, A "Bóg i Szatan" pod płaszczykiem "Gadziej Skóry" zniewolił człowieka i wygnał z "Raju".

Przybrał taką samą postać "Boga" podobnie jak "Węża" oto jego przebiegły podstęp.

Ludzie...Otwórzcie umysł i serca

Wierzycie, kochacie i ufacie Bogu, który wami manipuluje! który blokuje waszą wolną wolę i rozwój duchowy, który odebrał nam wolność i prawo do istnienia!

Biblia jest pismem precyzyjnie zmanipulowanym... ona nie wyjawia prawdy, a ukrywa ją. Ona nie mówi Prawdy, a kłamie. Została zaprojektowana w taki sposób byśmy w imię Boga czynili to samo co on.

Nie ma żadnego Boga ani Szatana!!!

Jesteśmy tylko my ludzie! Wolnymi istotami mającymi prawo kochać, dzielić się, marzyć, uśmiechać się... miłować się. Tak na prawdę...

To my jesteśmy tym co nazywa się Bogiem i Szatanem!

Jesteśmy czystą świadomością i miłością i mamy prawo czynić to co zgodne z nią. Jakim prawem jest nam odbierane to co należy do nas! Gdzie nasza wolna wola, dlaczego żyjemy w takim świecie? Dlaczego ludzie w imię miłości...

Zaczęli się zabijać ?

Biblia jest naciąganą iluzją, która nie naucza miłości, o tym jak kochać i przebaczać, lecz ukazuje miłość, która nienawidzi. My w to wierzymy i wchłaniamy to... wchłaniając to sami się tym stajemy, a to dlatego, że nasza wiara odzwierciedla się. Pokierujcie wiarą inaczej zgodnie z sumieniem. Pragniecie lepszego życia, raju na Ziemi?

Uczyńcie to sami!!!



Rzymian 1:18 "Albowiem gniew Boży z nieba objawia się przeciwko wszelkiej bezbożności i nieprawości ludzi, którzy przez nieprawość tłumią prawdę."

A Bóg co uczynił?

"Gdyż Bóg nie przeznaczył nas na gniew, lecz na osiągnięcie zbawienia przez Pana naszego Jezusa Chrystusa," (1 Tes 5:9).

To dlaczego sam się gniewa? Czy w taki sposób manifestuje się Miłość?

fezjan 5:5-6 „Gdyż to wiedzcie na pewno, iż żaden rozpustnik albo nieczysty, lub chciwiec, to znaczy bałwochwalca, nie ma udziału w Królestwie Chrystusowym i Bożym. Niechaj was nikt nie zwodzi próżnymi słowy, z powodu nich bowiem spada gniew Boży na nieposłusznych synów."

Wybacz Boże... jeśli potrafisz, jeśli ich kochasz. Ci ludzie zostali stworzeni przez Ciebie, ale i przez Ciebie stali się tacy jak Ty, ponieważ to Ty jako pierwszy... odczułeś gniew, a my jesteśmy tacy jak Ty, dlatego i my czujemy co Ty.

Objawienie św. Jana (Apokalipsa) 6:16-17 „I mówili do gór i skał: Padnijcie na nas i zakryjcie nas przed obliczem tego, który siedzi na tronie, i przed gniewem Baranka, albowiem nastał ów wielki dzień ich gniewu, i któż się może ostać?"

Zatem pokaż jak kochać, a nie jak żywić strach do siebie... Przebacz Boże, tak jak My Tobie, ponieważ przez to tylko cierpimy...



Jesteśmy kim jesteśmy... prawdziwym Bogiem

Przebaczajcie zamiast krzywdzić...
Kochajcie zamiast nienawidzić...
Miłujcie zamiast nękać...
Wspierajcie zamiast poniżać...
Ufajcie zamiast lękać...

Chcecie zakazanego owocu? - Biblia nim jest.
Grzech pierworodny spoczywa na Bogu. ]]> Ogólnie o rozwoju duchowym Piotr_Uduchowieni http://www.ezoforum.pl/ogolnie-o-rozwoju-duchowym/33072-cala-prawda-o-bogu.html